DeurneWiki een encyclopedie over, voor en door Deurne(naren)!
U kunt ons steunen door lid of vriend van Heemkundekring H.N. Ouwerling te worden.
Iedere woensdagochtend zijn wij tussen 10 en 12 uur in het heemhuis: Stationsstraat 73.
De opbrengst van de Rabo-clubkascampagne was dit jaar € 2.113,60
Alle stemmers bedankt! En ... komt 'ns beugelen!

Aldegonda Evers

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Ga naar: navigatie, zoeken

Aldegonda Evers was van 1749 tot 1773 vroedvrouw van de heerlijkheid Deurne.


Aldegonda Evers, alias Joost Pluijmsdochter, was gehuwd met Franciscus Flerks en zij kregen samen acht kinderen waarvan er tenminste vier de volwassen leeftijd haalden.
Er lopen in Deurne nog veel mensen rond die deze wijze vrouw tot hun voorouder mogen rekenen.

Aanstelling[bewerken]

Ze werd aangesteld voor hetzelfde salaris als haar voorgangsters, namelijk 16 gulden per jaar. Weliswaar had ze enkele keren geassisteerd bij de werkzaamheden van haar voorgangster maar erg veel praktijkervaring had ze nog niet. Daarom werd bij haar aanstelling bepaald dat ze op zes achtereenvolgende zondagen in de leer moest gaan bij de Astense chirurgijn en vroedmeester Hendrik Halbersmit. De vier gulden aan lesgeld zou gekort worden van haar eerste jaarsalaris.

Opvolging[bewerken]

Toen ze oud en ziekelijk werd in 1781 besloten haar opvolgster Magdalena Daniëls-Herings, die in de praktijk al jaren lang de dienst voor haar waarnam, officieel als Deurnese vroedvrouw te benoemen.

Chronologie[bewerken]

Soms moest de vroedvrouw verklaren dat de achtergebleven weduwe niet zwanger was als ze snel na het overlijden van haar man hertrouwde. In 1751 eiste Hendrik Verbeek zo'n verklaring voordat hij in het huwelijksbootje stapte met de weduwe Maria Driessen-van Bree. Zo'n verklaring gaf de vroedvrouw ook af voor de weduwe Maria Meulendijks-van de Kerkhof die in 1752 hertrouwde met Simon van Lieshout.

In 1752 verklaarden twee Deurnese vrouwen voor de rechtbank dat ze de vroedvrouw hadden horen vertellen dat Johanna van de Mortel, de dochter van wijlen Willem van de Mortel, die bij haar moeder inwoonde in herberg De Roode Leeuw, acht maanden in Antwerpen had vertoefd en daar bevallen zou zijn van een onwettig kind.

Op 4 november 1773 verklaarde zij dat zij de dag ervoor had geholpen bij de bevalling van de ongehuwde Elisabeth Geenen (1747-1814) uit Gemert, die tijdelijk op de hoeve Bruggen verbleef. De barende vrouw verklaarde dat Petrus (Peter Jan) Keunen (1746-1800) uit Gemert de vader van het kind was.[1]

Bij de bevalling van de ongehuwde 28-jarige Anneke Pennings op 19 december 1773 verklaarde zij tegenover de vroedvrouw dat jachtopziener Frans Giller de vader was. Hij ontkende echter in alle toonaarden maar zij eiste voor het gerecht dat hij met haar zou trouwen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Op 8 februari 1774 trouwden Peter en Elisabeth in de kerk van Gemert met elkaar. In de jaren erna werden nog negen kinderen geboren. Zowel Peter als zijn zonen Dirk (1775-1800) en Jan (1787-1800) stierven, vermoedelijk aan een epidemie, in mei 1800. Met de dood van oudste dochter Annemie stierf deze tak van de familie Keunen in 1864 uit. Het kind dat op 3 november 1773 werd geboren en nog dezelfde dag in Deurne werd gedoopt, overleed nog als baby.