DeurneWiki een encyclopedie over, voor en door Deurne(naren)!
U kunt ons steunen door lid of vriend van Heemkundekring H.N. Ouwerling te worden.
Iedere woensdagochtend zijn wij tussen 10 en 12 uur in het heemhuis: Stationsstraat 73.

Johannes Mertens (1918-1979)

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
(Doorverwezen vanaf Jan Mertens)
Ga naar: navigatie, zoeken
Johannes Mertens
Boswachter Jan Mertens.JPG
Foto ter beschikking gesteld door familie Mertens
Persoonsinformatie
Volledige naam Johannes Mertens
Roepnaam Jan
Geboorteplaats Liessel
Geboortedatum 7 juli 1918
Overl.plaats Deurne
Overl.datum 23 september 1979
Partner(s) Johanna van Veggel (1921-2002)
Beroep(en) boswachter

Johannes (Jan) Mertens (1918-1979) was de voorlaatste boswachter die voltijds als zodanig bij de gemeente Deurne in dienst was.

Algemeen[bewerken]

Jan Mertens was het derde kind en zoon uit een gezin van zeven kinderen, van Johannes Mertens (1879-1955) (Liessel 26 mei 1879 – 10 juli 1955) en Johanna Joosten (1882-1981) (Deurne 3 september 1882 –Liessel 18 maart 1981). Jan doorliep de landbouwschool en de handelsavondschool. Later volgde hij nog diverse cursussen. Rond de vijftiger jaren had hij zijn auto- en motorrijbewijs gehaald, motorrijden was zijn hobby.

Jan huwde met Johanna (Anna) van Veggel, (Liessel, 8 januari 1921 – Liessel 27 december 2002). Uit dit huwelijk werden vier kinderen geboren:

  1. Frits,
  2. Jan,
  3. Harrie (22 juli 1949 - 24 januari 2014), huwde Lia Thimister 11 november 1951 - 24 december 2008[1]
  4. Mariet.

Loopbaan[bewerken]

Van 1946 tot 1955 was Jan Mertens onder andere werkzaam bij Philips en bij een wegenbouwbedrijf. Van 1955 tot 1959 werkte hij bij de Nederlandsche Heidemaatschappij. Hij trad op 1 september 1959 als werkmeester voor het G.S.W.-buitenobject[2] in dienst van de gemeente Deurne. Vanaf 1 december 1960 vervulde hij de functie van opzichter der gemeentebossen.

Jan Mertens was de opvolger van Gerard Strijbosch (1897-1960). Het gezin ging in de mooie witte boswachterswoning aan de Helmondsingel 40 wonen. De echtgenote van Jan werd vaak gevraagd of ze dat niet eng vond zo ver van het dorp en dicht bij het bos te wonen, maar zij had er geen enkele moeite mee. Dichtstbijzijnde buur was juffrouw kip, die tussen het Zandbos en de Rakt in het Wehrmachtshuisje aan de Helmondsingel 42 woonachtig was. Juffrouw kip kwam regelmatig op bezoek in huize Mertens en bleek niet de gemakkelijkste persoon om mee om te gaan.

In zijn functie als boswachter gaf Jan Mertens leiding aan 18 medewerkers waarvoor hij zelf de loonstaten moest maken en elke week de loonzakjes aan hen moest uitreiken.

Hij was zeer actief in de bestrijding van illegale jacht (stropers) en houtkap. Zijn werk bestond uit hout meten, samen met houthandelaren, waaronder Houthandel Fransen bv van Johannes (Jan) Franciscus Fransen (1885-1959). Daarna werden percelen bos verkocht aan de hoogst biedende en vervolgens gerooid. Jan regelde ook de nieuwe aanplant.

Soms waren er gebeurtenissen waarbij de rijkspolitie aanwezig moest zijn. Voor dat doel had hij in Apeldoorn een opleiding gevolgd. Rond 1967/1968 werd hij beëdigd tot onbezoldigd ambtenaar van het korps Rijkspolitie Deurne. Op dat moment werd hij tevens gepromoveerd tot hoofdopzichter bebossingen in de klasse A en opzichter van gemeentelijke veengronden in de peel. Het toezicht houden op de verpachte veengronden aan compostbedrijven werd toen ook zijn taak. Jan was bevoegd om bekeuringen uit te schrijven en aanhoudingen te verrichten.

Afscheid[bewerken]

Het noodlot sloeg toe; Jan werd ernstig ziek. Tijdens een druk bezochte afscheidsreceptie op 19 januari 1979 in de trouwzaal van het gemeentehuis nam Jan Mertens afscheid. Naast vele collega’s kwam ook het voltallige gemeentebestuur, onder leiding van burgemeester Van Genabeek afscheid van hem nemen. Jan Mertens werd als bosopzichter opgevolgd door Jan van Enckevoort.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Dochter van Nicolaas Antonius Thimister (1922-1990)
  2. Later werd deze activiteit ondergebracht bij het nieuw opgerichte Helso.