DeurneWiki een encyclopedie over, voor en door Deurne(naren)!
U kunt ons steunen door lid of vriend van Heemkundekring H.N. Ouwerling te worden.
Iedere woensdagochtend zijn wij tussen 10 en 12 uur in het heemhuis: Stationsstraat 73.

Uitzichttoren (Deurne)

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Ga naar: navigatie, zoeken

De houten uitzichttoren, ook wel uitkijktoren genoemd, was een overblijfsel uit de Tweede Wereldoorlog en stond oorspronkelijk achter de toenmalige brandweerkazerne aan de Martinetstraat 32-34 in Deurne.


Uitzichttoren[bewerken]

De houten brandtoren, gezien vanuit de burgemeester Van Beekstraat.
Foto collectie Nellie van Wetten
De verplaatste brandweertoren op de voormalige gemeentewerf aan de Martinetstraat achter de Sint-Henricus Ulo. circa 1965.
Foto collectie Jas Berkers, beschikbaar gesteld door Jan Joosten
Na de sloop (1959) van het huis van Jan Floris Martinet op Markt 12, voor de bouw van de Boerenleenbank, was de verplaatste brandtoren ook tijdelijk vanaf de Markt goed te zien.

In de raadsvergadering van 28 juni 1940 werd besloten, om de Luchtbeschermingsdienst Deurne (LBD) goed te laten functioneren, een uitzichttoren te bouwen nabij de woning van Cornelis (Kees) van den Broek (1897-1981).

De “uitzichttoren” werd gebruikt om de LBD vanuit een hoog punt de wijde omgeving te kunnen bekijken en bewaken. De toren werd 24 meter hoog en er werd een platform met een windroos op geplaatst. Men kon hiermee de plaats bepalen waar neergeschoten vliegtuigen terecht waren gekomen. De drie ploegen van de luchtbescherming bestonden uit: T. Hermans , J. Wijlaars, H. Bouwmans en M. van Hoek, P. Klaus en S. Meulendijks. Als reserve was Joseph Johannes Hubertus (Sjef) Guffens (1906-1989) aangewezen.

Brandtoren[bewerken]

Na de Tweede Wereldoorlog is de toren blijven staan. In de raadsvergadering van 30 juni 1952 besloot de raad om de toren formeel voor 10 gulden per jaar te verhuren aan de Nederlandse Staat. De huurprijs was laag gehouden omdat er in vredestijd weinig gebruik van werd gemaakt.

In de praktijk is de toren toen door de brandweer in gebruik genomen. De koker, met luiken, midden onder de toren, werd door de brandweer gebruikt om daarin de twintig meter lange brandslangen op te hangen en te laten drogen. Vanaf dat moment werd de toren in de volksmond “brandtoren” genoemd. Het gebouw voor de toren was tijdens de beginjaren van de oorlog de verlenging van de brandweergarage.

Gemeentewerf[bewerken]

Eind vijftiger jaren werd de “brandtoren” verplaatst naar de gemeentewerf die destijds gevestigd was achter de Sint-Henricus Ulo.

Andere torens[bewerken]

In 1942 zou er ook een uitzichttoren in Helenaveen gebouwd worden.

Literatuur[bewerken]