U steunt de heemkundekring door lid of vriend te worden.
Iedere eerste maandag- en woensdagochtend van de maand van 10 tot 12 uur kunt u ons bezoeken in het heemhuis.

Wilhelmus Jacobus van Loenhout (1919-1962)

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Versie door Fien Verrijt (overleg | bijdragen) op 19 dec 2013 om 14:57
(wijz) ← Oudere versie | Huidige versie (wijz) | Nieuwere versie → (wijz)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Wilhelmus Jacobus van Loenhout
22.893.JPG
Persoonsinformatie
Volledige naam Wilhelmus Jacobus van Loenhout
Roepnaam Wim
Geboorteplaats Bergen op Zoom
Geboortedatum 19 december 1919
Overl.plaats Helmond
Overl.datum 21 februari 1962
Partner(s) [[PersoonPartner(s)::Helena (Lena) Keunen]]
Beroep(en) juwelier, edelsmid
Bidprentje NBA
Loenhout, fa v - juwelier, horloger 1974.jpg

Wilhelmus Jacobus (Wim) van Loenhout was juwelier en edelsmid aan de Stationsstraat in Deurne.


Gezin en familie

In 1947 trouwde Wim met Helena Keunen (Deurne 13 december 1925 - Deurne 22 juni 2000), dochter van fabrieksarbeider Johannes Keunen en Henrica Honings, uit de Schutsboom. Kort hierna startte hij met zijn bedrijf Van Loenhout Goud en Zilver aan de Stationsstraat 15.

Toen Wim in 1962 op 42-jarige leeftijd overleed, liet hij zijn vrouw Lena en twee kinderen achter. De juwelierszaak, die tot omstreeks 1985 heeft bestaan, werd door zijn weduwe voortgezet. Samen hadden Wim en Lena twee kinderen: Pietje (1948-1985) en de edelsmid Ben van Loenhout, die zich in Blitterswijck vestigde. Na de dood van Wim hertrouwde Lena met Giuseppe Loi (1936) uit Samugheo (Sardinië, Italië), met wie ze nog twee kinderen kreeg. Lena overleed in het jaar 2000.


Soldaat Wim van Loenhout

Wim van Loenhout uit Bergen op Zoom was tijdens de mobilisatie van 1939/1940 dienstplichtig soldaat bij het 27e Regiment Infanterie, dat onder leiding stond van commandant Frederikus Nicolaas Franciscus van der Schrieck. Het 27e Regiment Infanterie, dat haar hoofdkwartier had in villa De Romein in Deurne Noord-Brabant, was belast met de verdediging van de Peel-Raamstelling, met name het gebied dat aangeduid werd als Vak Bakel.

Toen op vrijdag 10 mei 1940 de Duitsers ons land binnenvielen, was het vrij snel duidelijk dat het Nederlandse leger niet bestand was tegen een dergelijke overmacht. Zo kregen de militairen van het 27e Regiment Infanterie het bevel om zich terug te trekken naar het westen. Het bevel om terug te trekken bereikte echter niet alle legeronderdelen waardoor soldaat Wim van Loenhout en zijn maten in een kazemat van de Peel-Raamstelling bij Ysselsteyn op zaterdag 11 mei op eigen initiatief aan de aftocht begonnen. Via Helmond, Tilburg, Breda, Antwerpen, Zeeuws-Vlaanderen en de Panne in België bereikte de groep van Wim van Loenhout de Franse havenplaats Duinkerken waar hij op 20 mei 1940 met honderden andere militairen ingescheept werd op het Franse vrachtschip Pavon met als doel om naar veiliger gebied te worden geëvacueerd. In de nacht van 20 op 21 mei 1940 werd De Pavon door een Duitse vliegtuigbom getroffen. De bom eiste 50 dodelijke slachtoffers, waaronder Deurnenaar Sjaak van Heijster, en ongeveer 100 licht- en zwaargewonden.

Met circa 1200 overlevenden werd soldaat Wim van Loenhout op vrijdag 24 mei in Coquelles, een klein dorpje onder Calais, door de Duitsers krijgsgevangen gemaakt en afgevoerd naar Montreuil waar de Nederlanders op zondag 26 mei in vrijheid werden gesteld. Onder leiding van aalmoezenier Matheus Dominicus Lam begon toen de lange reis naar huis. Op zaterdag 1 juni was Wim van Loenhout weer thuis bij zijn familie in Bergen op Zoom. Wim van Loenhout schreef over zijn ervaringen van De ramp met de Pavon het dagboek "Oorlogsherinnering".

Externe link