U steunt de heemkundekring door lid of vriend te worden.
We zijn weer op afspraak en onder voorwaarden op woensdagochtend
van 10 tot 12 uur in het heemhuis. Maak hier je afspraak..

Snoertsebaan 25-31

Uit DeurneWiki, de historische encyclopedie voor groot-Deurne.
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bezig met het laden van de kaart...
Vooraan de panden Snoertsebaan 29 en 31.
foto collectie Herman van Diesen

De bouw- en bewoningsgeschiedenis van de huidige panden Snoertsebaan 25, 27, 29 en 31 begint met de aankoop van de gemeente Deurne en Liessel van een perceel heide door Anna Vrijnsen-Roijmans.


Dat heideperceel had een oppervlak van 13.590 m² en kreeg als kadastraal nummer sectie H 1658. Het was een stukje van een groter perceel van 3.920.980 m² oftewel 39,2 hectare, kadastraal H 1576. Door verkoop aan particulieren en ontginning was dit weer het restant van een nog veel groter perceel heide van ruim 81,5 hectare, sectie H 206, bij de invoering van het kadaster in 1832.

Kort na de aanleg van de spoorweg Eindhoven-Venlo verkocht Anna Roijmans op 3 december 1869 voor 35 gulden een gedeelte van haar perceel ter grootte van 7.590 m² aan de fabrikant Pieter Gregorius van de Mortel, die op perceel H 1752 zijn pannenbakkerijen stichtte. Het perceel H 1753 bleef heide. Dat gold ook voor perceel H 1754 dat, samen met de boerderij, door de kinderen Vrijnsen op 13 december 1886 werd verkocht aan Hendrik Manders.

Bij de pannenbakkerijen bouwde Van de Mortel rond 1880 op perceel H 2579 een nieuw huis met pannenbakkerij. Rond 1886 werd dit gebouw gedeeltelijk afgebroken en herbouwd als huis, panoven en erf.

Op 27 mei 1891 deden de kinderen Van de Mortel en overige eigenaren een poging de pannenfabriek publiek te verkopen. De eigenaren waren toen:

  1. burgemeester Petrus Antonius van de Mortel,
  2. fabrikant Henricus Antonius van de Mortel,
  3. Helena Maria van de Mortel,
  4. Carolina Petronella van de Mortel,
  5. koopman Franciscus van de Mortel,
  6. bakker Peter Johannes van de Mortel,
  7. winkelier Louis van de Mortel
  8. bakker en winkelier Willem van de Mortel,
  9. brouwer Henricus Jacobus van de Mortel,
  10. de winkelierster Henrica Sauvé, de weduwe van Josephus Johannes van de Mortel, zij tevens als moeder en voogdes over haar acht nog minderjarige kinderen en Louis van de Mortel als toeziend voogd,
  11. gemeentesecretaris Joseph Louis Janssens,
  12. herbergier Johannes Hubertus Janssens,
  13. winkelierster Johanna Maria Huberta Janssens,
  14. brouwer Wilbrordus van den Boomen,
  15. landbouwer Willem Arnoldus Goossens,
  16. gemeenteontvanger Leonard Goossens en
  17. winkelierster Johanna Elisabeth Goossens.

De verkoop behelsde de volgende kopen:

  1. Pannenfabriek, ovens, kleimolen en verdere gebouwen, vaststaande en losse rekken, bouwland, weiland en heide onder Deurne de kadastrale nummers sectie H 2579, H 3239, H 3240 en H 2146, samen groot 3.23.70 hectare. De koper van dit perceel was verplicht aan de pottenbakkers Hendrik Koch en Pieter Munsters en hun erfgenamen of rechtverkrijgenden, zolang de voorraad strekt, de benodigde pot- of kleiaarde te leveren tot hoogstens 60 gewone karren jaarlijks aan ieder van hun voor de prijs van 45 cent per kar. Als de koper dat niet wil doen dan hebben de pottenbakkers het recht zelf die aarde voor eigen rekening op het te verkopen perceel te graven en hoeven daarvoor dan niets te betalen. De aarde moet dan wel regelmatig worden afgegraven.
  2. Heide en leemgrond onder Deurne, sectie H 3079, H 3080 en H 3081, groot 4.68.70 hectare.
  3. De voorschreven goederen in massa, samen groot 7.92.40 hectare.

Er werd wel ingezet bij deze verkoping, maar de definitieve verkoop werd afgeblazen.

Er werd door de eigenaren, met het oog op de grote toeloop van arbeidskrachten naar de Peel en de daarmee samenhangende woningnood, een manier gevonden om het geheel rendabel te maken. Rond 1894 werden namelijk op perceel H 2579 dertien woningen gebouwd die kadastraal sectie H 3848 tot en met H 3860 kregen.

De Zuid-Willemsvaart van 27 januari 1900 meldde een brandje het volgende brandje:

Deurne. Vrijdag ll. tegen den middag ontstond er een begin van brand in een blok arbeiderswoningen, gelegen in De Zeilberg en toebehoorende aan den Heer W. v. d. Mortel alhier. Door het flink optreden van enkele buren werd het vuur in zijn voortgang gestuit. De oorzaak van den brand zal hierin gelegen zijn, dat er vuur bij brandbare stoffen is gekomen.

Minder goed liep het bijna twee jaar later af. Bij de spectaculaire brand van 11 november 1902 werden de twaalf arbeidershuisjes vernield en stonden even zoveel gezinnen op straat.

In 1903 werden op dezelfde plek vier nieuwe woningen gebouwd. Ze hadden ieder een oppervlak van 62 m².

De vier woningen werden op 2 en 16 juli 1914 publiek verkocht aan Hendrik van Ooij, ploegbaas bij de Staatsspoorwegen, die tevens lasthebber was van Peter Johannes van Ooij, wegwerker bij het staatsspoor, spoorwachter Jan Hendricus van Ooij en landbouwer Johannes Vrijnssen. Ze betaalden daarvoor 3000 gulden.

Eigenaren en bewoners van de panden Snoertsebaan 25-31 rond 1955
Kadastraal Eigenaar Bewoner Oude adres Nieuwe adres
(klein)kinderen Pieter Jan van Ooij H 4231 Moors, Henricus G. Z.174 Snoertsebaan 25
idem H 4230 Gog, van Hendrina Z.175 Snoertsebaan 27
Sjef Meulendijks H 4229 Ven, van de Franz Z.176 Snoertsebaan 29
Sjef Meulendijks H 4228 Schaaf, van der Peter F. Z.177 Snoertsebaan 31

Omdat het eigendom van Snoertsebaan 25-27 na de aankoop door Pieter Jan van Ooij overging op zijn kinderen en kleinkinderen zonder dat er een erfdeling plaatsvond waren er op een gegeven moment nabestaanden die zich voor 1/400 deel eigenaar mochten nomen.

Rond 1956 werd het pand Snoertsebaan 25-27 verkocht aan Frans Munsters die het doorverkocht aan metselaar Sjef Meulendijks.